Deze bijzondere collectie filmmuziek heb ik oorspronkelijk geschreven in opdracht. Het schrijven van filmmuziek is compleet nieuw voor mij en vereiste ook een hele andere aanpak met nieuwe software, nieuwe samples en een andere opzet. Ik vond het ontzettend leerzaam en leuk om mij hier helemaal in te verdiepen.

De collectie bevat verschillende contrasterende "themes". Ik heb gepoogd verschillende sferen op te roepen zoals hoop, spanning en liefde. Toch heb ik gezocht naar een bepaalde gelijkenis tussen de thema's, bijvoorbeeld door terugkerende motieven.

Helaas is dit project buiten mijn kunnen om onverwachts ten einde gekomen, vandaar de titel. Toch ben ik erg blij met deze ervaring en ik hoop in de toekomst meer met filmmuziek te gaan doen.

Dit stuk is een experiment, waar ik zelf erg blij mee ben. Het is complexer, dramatischer en zorgt voor grotere contrasten. Ik heb hier veel tijd voor genomen en ben tevreden met het resultaat.

Het stuk gebruikt voornamelijk strijkers, met harp en hoorn als solo. Het begin is een hele lange opbouw naar een climax waarin de hoorn voor het eerst binnenkomt.

Het is mijn meest expressieve werk en ik wil hier echt meer van schrijven. Het stuk stelt de voortdurende beweging van golven voor.

Ondeggiando l’amore is Italiaans voor "Wiegende liefde".

Ik heb deze korte serenade geschreven voor mijn vriendin om een relatie van een jaar te vieren! Het is geschreven voor orkest en harp. Ik schrijf de laatste tijd veel, dit is slechts een van de concepten die ik volledig heb uitgewerkt. Maar er zijn er nog een paar gepland. Natuurlijk heb ik, net als in het vorige stuk, de harp een grote rol gegeven in dit stuk.

Wat ik leuk vond aan dit stuk is dat ik de windinstrumenten een steeds grotere rol kan laten spelen. Ik leer steeds meer hoe ik voor ze moet schrijven: bijvoorbeeld de opening met de hoorns en de klarinet en later ook de fagot. Ik probeerde in dit stuk een sfeer te creëren die zowel geschikt voelde als romantisch werk en als viering.

Le Farfalle dell'Anno is Italiaans voor "De vlinders van het jaar".

Deze serenade is geschreven voor strijkers, harp en piccolo. De laatste tijd experimenteer ik veel met het gebruik en ontdekken van nieuwe instrumenten, om meer ervaring op te doen en mijn kennis verder uit te breiden. Ik ben blij met dit stuk, vooral met de sfeer die ik ermee heb kunnen bereiken. Het was moeilijk om een lichter en intiemer stuk te schrijven omdat ik merkte dat ik snel de zware en dramatische kant op ging. Maar door een goede instrumentatie heb ik uiteindelijk de sfeer gekregen die ik wilde bereiken.

Ik probeerde veel contrast te creëren tussen het orkest en de solo. De grote en de kleine. En ik heb geprobeerd veel herhalingen te gebruiken met variatie, om het interessant te houden. Dit zijn een paar technieken waar ik voor het eerst aan werk en waar ik op probeer te letten.

Il Pinguino Innamorato is Italiaans voor "De Verliefde Pinguïn".

Zoals boven vermeld scheef ik deze 4-delige symphony voor strijkers in 2023. Ik schreef dit in het laatste jaar van de Vrije School in Zutphen, voor mijn profielwerkstuk. Ik had nog nooit eerder iets geschreven en ik heb ongelooflijk veel geleerd. Zo heb ik;

• muziek leren schrijven en uitwerken voor een orkest met live muzikanten

• uitgebreid onderzoek gedaan naar wat een symfonie is en wat het inhoudt

• geleerd om een orkest te dirigeren en leiden tijdens repetities

• het concert georganiseerd (zaal, camera's, publiek, flyers, etc.)

De eerste symfonie die ik ooit schreef, op mijn zeventiende. Ik heb mezelf uitgedaagd door gebruik van verschillende sferen, tempi, dynamiek en instrumentenbereik, en heb geprobeerd de vier delen zo veel mogelijk te contrasteren. Ik heb dit allemaal in ongeveer een jaar bereikt en ik ben erg trots op het eindresultaat. En dit is nog maar het begin van mijn 'journey'.